1404/12/03

خلاصه درس 15 مطالعات چهارم

کوه‌ها و دشت‌های زیبا

ایران سرزمینی زیبا با کوه‌های بلند، دشت‌های وسیع و جلگه‌های سرسبز است.
به پستی و بلندی‌های زمین ناهمواری می‌گویند.
کوه‌هایی که به هم متصل‌اند، رشته‌کوه نام دارند و بلندترین نقطه کوه قله است.
بلندترین قله ایران، قله دماوند با ارتفاع ۵۶۱۰ متر است.
زمین‌های پایین کوه را کوهپایه می‌گویند که بیشتر شهرها و روستاها در آنجا شکل گرفته‌اند.
به زمین‌های صاف و هموار دشت می‌گویند؛ بعضی حاصل‌خیز و بعضی شور هستند.
با ذوب شدن برف کوه‌ها، جویبار ایجاد می‌شود و از به هم پیوستن جویبارها رود به وجود می‌آید.
شن، ماسه و گل همراه رودها را آبرفت می‌گویند.
با ته‌نشین شدن آبرفت‌ها در نزدیکی دریا، جلگه تشکیل می‌شود.

رشته‌کوه‌های مهم: رشته کوه البرز (شمال ایران) و رشته کوه زاگرس (غرب و جنوب غربی).
دشت‌های مهم: دشت کویر و دشت لوت
جلگه‌های مهم: گرگان، مازندران، گیلان، مغان، خوزستان و کناره خلیج فارس.
پهناورترین و حاصل‌خیزترین جلگه ایران: جلگه خوزستان